<title_newspaper="Gazeta Robotnicza">
<title_article="Nad pismem "Pafawag"">
<author_1="er">
<language="pl">
<style="press">
<year="1953">
<month="9">
<date="1953-09-16">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Pod winietą tytułową gazety fabrycznej wydawanej przez komitet fabryczny PZPR, dyrekcję, zarząd zakładowy ZMP i radę zakładową Państwowej Fabryki Wagonów we Wrocławiu, obok numeru pisma i daty czytamy: Rok VIII. Gazeta liczy tyle lat co fabryka; niewielu robotników Pafawagu pamięta jej pierwsze numery, gdy wychodziła jako kwartalnik a później miesięcznik w półtwardych, szarych okładkach. Obecnie „Pafawag" jest, jak go ktoś nazwał „dwutygodnikiem nieperiodycznym" — w zasadzie wychodzi dwa razy w miesiącu, lecz w nieregularnych odstępach czasu. Mamy przed sobą 14 numerów gazety wydanych w okresie od lutego do września 1953 roku. Jaka jest treść tych numerów? Z grubsza biorąc pismo porusza następujące problemy; walkę o plan i współzawodnictwo pracy, nowe metody pracy, racjonalizatorstwo, sprawy organizacyjne, ZMP-owskie i związkowe, sprawy bytowe załogi, życie kulturalno-oświatowe, sport, wreszcie informuje czytelników o udziale pracowników Pafawagu w ważniejszych akcjach społecznych a nawet posiada własną publicystykę polityczną. Zacznijmy od tej ostatniej, ponieważ potrzeba czy zbędność publicystyki politycznej w gazecie fabrycznej jest sprawą sporną. Najczęściej spotykamy się z protestem przeciwko publicystyce politycznej, gdyż „zbędnym jest dublowanie prasy codziennej i periodycznej; a gazeta fabryczna winna zajmować się sprawami Ii tylko wewnętrzno-zakładowymi". Pafawag moim zdaniem rozwiązał tę sprawę w sposób słuszny. Np. artykuł opublikowany w rocznicę ogłoszenia Manifestu PKWN pt. "Z dumą i radością zameldowaliśmy o realizacji naszych zobowiązań" omawiając rocznicę powstania Polski Ludowej i historyczne zwycięstwa robotników I chłopów, zajmuje się przede wszystkim Czynem Lipcowym pafawagowców, kontrolą ich zobowiązań lipcowych itp.Wiązanie walki o plan fabryczny z ogólnonarodową walką o pokój i socjalizm, częste operowanie argumentem politycznym, świadczyło godnej pochwały ambicji redakcji pisma, starającej się o uczynienie z „Pafawagu" również agitatora-propagandysty walczącego o świadomość robotników.

</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
